Πολλά ήθελα να γράψω αυτή τη στιγμή αλλά και γιατί τα γράφω σε ένα blog, έχει κάποιο νόημα, άλλωστε αυτό το blog δε το παρακολουθεί κανείς πέρα από κάποια bots και μερικούς τυχαίους επισκέπτες που για άλλο έψαχνα και άλλο βρήκαν. Το γράψιμο είναι λυτρωτικό αλλά γιατί θέτω αυτά τα λόγια σε δημόσια θέα; Μάλλον λόγω έλλειψη επικοινωνίας και θα με σώσει το blogging σίγουρα όχι ίσως έχει και αρνητικά αποτελέσματα. Εν πάση περιπτώση αυτές τις μέρες πολλές σκέψεις με πνίγουν.

Οι μαθητές στους δρόμους αγωνίζονται, εγώ πάω στη δουλειά, μια δουλειά χωρίς νόημα όπως οι περισσότερες και παρακολούθω τον αγώνα από το internet. Παθητικό και μίζερο. Πώς έγινα έτσι, πώς γίναμε έτσι; Δουλειά, κατανάλωση και facebook…

Αλλά τι άλλο να πω όταν υπάρχουν στίχοι σαν και αυτούς:

Doctor Doctor what is wrong with me
This supermarket life is getting long
What is the heart life of a colour TV
What is the shelf life of a teenage queen
Ooh western woman
Ooh western girl
News hound sniffs the air
When Jessica Hahn goes down
He latches on to that symbol
Of detachment
Attracted by the peeling away of feeling
The celebrity of the abused shell the belle
Ooh western woman
Ooh western girl
And the children of Melrose
Strut their stuff
Is absolute zero cold enough
And out in the valley warm and clean
The little ones sit by their TV screens
No thoughts to think
No tears to cry
All sucked dry
Down to the very last breath
Bartender what is wrong with me
Why am I so out of breath
The captain said excuse me ma’am
This species has amused itself to death
Amused itself to death
Amused itself to death
We watched the tragedy unfold
We did as we were told
We bought and sold
It was the greatest show on earth
But then it was over
We ohhed and aahed
We drove our racing cars
We ate our last few jars of caviar
And somewhere out there in the stars
A keen-eyed look-out
Spied a flickering light
Our last hurrah
And when they found our shadows
Grouped around the TV sets
They ran down every lead
They repeated every test
They checked out all the data on their lists
And then the alien anthropologists
Admitted they were still perplexed
But on eliminating every other reason
For our sad demise
They logged the only explanation left
This species has amused itself to death
No tears to cry no feelings left
This species has amused itself to death