, originally uploaded by anita peres.

Τοίχος ενός πολύβοου, βρώμικου αμαξοστασίου ή έργο τέχνης;

Moraine Lake, originally uploaded by Jimbo1239.

Δεν είναι από την Αλάσκα η φωτογραφία όπου διαδραματίζεται η ταινία αλλά δεν έχει σημασία από που είναι (αν και ξέρω και θα πάω κάποτε).

Αυτή η ταινία πάντως με βρήκε σύμφωνο σε πολλά… αλήθεια τι νιώθουμε κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας μας στις βρωμερές πόλεις που ζούμε; Πότε παρατηρήσαμε τις εποχές να αλλάζουν, πότε νιώσαμε ότι εξαρτώματε από τη φύση και ακολουθήσαμε τους φυσικούς ρύθμους; Και αλήθεια ποιος δε νιώθει μοναξιά στις μέρες.

Σίγουρα δεν πρέπει να πάει κανείς στην Αλάσκα αυτά ούτε να μείνει μόνος του σε ένα εγκατελείμενο λεωφορείο στη μέση του πουθένα. Αλλά όσους γνώρισα σε μια ηλικία 25-30 που βρίσκοταν στις πόλεις και γύρισαν σε μικρά μέρη είτε Σπάρτη είτε Αμοργό τους είδα ευτυχισμένους… Και πώς αλλιώς όταν κάθε ηλιοβασίλεμα είναι διαφορετικό, όταν γεύεσαι τον άνεμο και επικοινωνείς με το φαγητό σου; Οταν η παρατήρηση των εποχών σε απασχολεί και μπορείς να δεις τα αστέρια όταν πέφτουν (μπορείς και να κάνεις ευχές τότε)

Και ας πάμε πάλι στην ταινία

I read somewhere… how important it is in life not necessarily to be strong… but to feel strong.

I’m going to paraphrase Thoreau here… rather than love, than money, than faith, than fame, than fairness… give me truth.

If we admit that human life can be ruled by reason, then all possibility of life is destroyed.

Happiness only real when shared.

The freedom and simple beauty is too good to pass up…

Ερχεται το Σεπτέμβρη… πώς κάποιοι που κατέχουν την τέχνη τους παίρνουν έναν πιο παραδοσιακό ήχο και τον κάνουν blues, noir, trip hop… Η μουσική σε Δύση και Ανατολή μία είναι

Hora downtown, originally uploaded by PanosJee.

Λιτά, απέριτα σπίτια, λίγα δέντρα, λίγα χρώματα μα έντονα και γαλάζιος ουρανός. Αν έχει μείνει κάτι σε αυτή τη χώρα το βρίσκεις σε μέρη σαν την Αμοργό, σε μέρη που η ανάπτυξη και η κατανάλωση έχουν ξεχάσει. Που η ζωή είναι απλή και δύσκολη, βέβαια το εισόδημα είναι πιο δύσκολο, το εμπόριο γιατί η ανάσα είναι πιο εύκολη, ο προσωπικός χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις όλα αυτά βρίσκονται στο ανθρώπινο μέτρο, το μέτρο της φύσης.

Ενα τέτοιο μέρος θα ενέπνεε το Μάλαμα να γράψει, ξεχνάς το χρόνο, βρίσκεις την αρμονία, αν έχει μείνει κάτι από τον ελληνικό πολιτισμό εδώ το συναντάς στις αυστηρές γραμμές και το γαλάζιο ουράνο.

“Το απλό είναι και όμορφο αλλά και δύσκολο” είχε πει ο Σωκράτης. Αλήθεια πόση προσπάθεια καταβάλουμε για να κάνουμε τη ζωή μας πιο πολύπλοκη πιο χαοτική; Είναι ναρκωτικό αλλά η σοφία είναι να είσαι απλός, λιγότερες επιθυμίες, το λέει και το Ταο Τε Κινγκ “εκμηδένισε τις επιθυμίες σου για να είσαι ευτιχισμένος”. Από ότι φαίνεται ο ιδιοκτήτης του σπιτίου ήθελε να έχει ένα μικρό απλό άσπρο σπίτι να γέρνει το κεφάλι του μετά τη μέρα στο χωράφι ή στην τράτα… Πλέον αυτούς τους ανθρώπους θαυμάζω, αγραμμάτοι ίσως, σοφοί δε γιατί έχουν κάνει την απλότητα κτήμα τους…

Οσοι για τους ανθρώπους της πόλης… η μάχη με την πολυπλοκότητα καλά συνεχίζει

Ship wreckage, originally uploaded by PanosJee.

Πολλά έχουν γραφτεί για τα ναύαγια της ζωής και μπλα μπλα. Αν και συνήθως εμείς οι δυτικοί θεωρούμε ναύαγια κάποιες αποτυχημένες σχέσεις ή χωρισμούς και τέτοια χαρωπά τα πραγματικά ναυάγια απέχουν πολύ περισσότερο από τα μικρά καθημερινά μας.

Τι γίνεται όμως όταν ένα ναυάγιο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός τοπίου, ενός όμορφου μέρους που όμως το ναύαγιο, η σκουριά του δίνουν μια μοναδικότητα, μετατρέποντας στο σε ένα μοναδικό αξιοθέατο.

Σϊγουρα μια απέραντη χωματερή είναι αποτρόπεα αλλά ένα ναυάγιο στο νησί της ζωής μας μπορεί να είναι και η πιο ενδιαφέρουσα γωνία. Μήπως είμαστε οι αποτυχίες, όλα αυτα που δεν ζήσαμε… Αλλώστε το Μπαρ το Ναυάγιο έγινε και τραγούδι το Μπαρ ο Απόπλους ακόμα δεν το βρήκαμε….

Καλά ναυάγια….

Γενικά μισώ να περνάει ο χρόνος γρήγορα καθώς είναι απώλεια ενός πολύτιμου αγαθού, άλλωστε πλούσιος είναι αυτός που έχει χρόνο αλλά όσο περνάει ο καιρός χάνεις τη ρευστότητα αλλά και την ποιότητα ίσως και το θέμα είναι όπως σωστά λέει και ο Roger Waters και σε συνδυασμό με τα γενέθλεια

The sun is the same in the relative way, but youre older
Shorter of breath and one day closer to death

Every year is getting shorter, never seem to find the time
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines

Βέβαια το γεγονός της γήρανσης δε με πειράζει και τόσο, άλλωστε όπως λέει και ο BD Foxmoor

Πες μου χρόνια πολλά σήμερα θλίψη μου γιορτάζω
το πικρό μου το χαμόγελο καθρέφτη τώρα αλλάζω
σκύλα ζωή σε έμαθα πια γι’ αυτό γουστάρω που γερνάω
και πίσω δεν γυρνάω.

Το θέμα μας είναι το τέρμα της στρατιωτικής θητείας, αυτού το κεφαλαιώδους κομματιού της ζωής που με άλλαξε ριζικά και συντέλεσε τα μέγιστα…. και μετά χιόνησε ιούλιο μήνα στη Λευκωσία.

Ναι τέρμα σε αυτή τη βλακεία για την προάσπιση των πάτριων εδαφών από τους βάρβαρους. Βέβαια τι ψυχή έχουν 6 μήνες μπροστά στους 25 που κάνουν δαμέ οι ττοπουζοκυπραίοι αλλά και πάλι όποιος δέχεται σημαίες και πατρίδες και ξεχνά την ιστορία του… ας κάνει όσο θέλει. Διαπιστώσεις;

• Η στολή σε μαζοποιεί, μόνο ο χαρακτήρας ξεχωρίζει
• Μερικοί άνθρωποι είναι γεννημένοι μικροί, βολεψάκηδες και παρτάκιδες και κανένα προσωπείο ευχάριστου φίλου δεν είναι αρκετό να το δείξει
• Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στις μικρότερες ή μεγαλύτερες θυσείες για την ευημερία του συνόλου
• Η αποποιήση ευθυνών είναι εθνικό σπορ και καλά για το στρατό στα αρχίδια μας, αλλά για τους άλλους που μοιράζεσαι τη καθημερινότητα; Πειράζει να τραβήξεις το καζανάκι; Να πετάξεις τα σκουπίδια σου; Είναι αντρικό προσόν αυτό ή ελληνικο;
• Πόσο χρήσιμο είναι να αφιερώσεις 22 ολόκληρα 24ώρα στο να κάθεσαι όρθιος να φυλάς έναν τοίχο όταν εμπρηστές καίνε τα δάση, ποια η προσφορά;
• Γιατί να εννοιείται ότι είσαι χριστιανός και ότι ξέρεις τις προσευχές;
• Αν ένα καλό έχει στρατός είναι ότι αν έχεις την ωριμότητα μπορείς να επαναξιολογήσεις τον εαυτό σου σε συνάρτηση με πολλούς άλλους χαρακτήρες που ίσως αγνοούσες. Αν όντως έχεις την ωριμότητα ε τότε μάλλον το πόρισμα είναι θετικό
• Το Ταο λέει ότι όσα πιο πολλά ξέρει κάποιος τόσο ποιο κακός γίνεται. Ισως είναι αλήθεια, πολλά από τα 17 χρόνια του γυμνασίου από τα χωρκά ήταν αρκετά πιο αγνοί χαρακήρες από τα “σπουδασμένα” λαμόγια της Αγγλίας πχ

Αν και θα φορέσω μια ακόμα μέρα τα χακί και αν δε θα υπάρχει στο στρατόπεδο η ξανθιά κυρία η δύναμη του μυαλού και των αξιών είναι πάνω από στη στολή γιατί στο μυαλό μου θα γυρνάει ο στοίχος του ημίθεου

Καμία πατρίδα, καμιά σημαία δε μπορεί να σου πει

Πιο πολλά από μια φωτογραφία που, που σε κρατά παιδί

Χορεύεις κι οι στρατιώτες καθαρίζουν
Γελάς και κοιτάνε τη δουλειά τους
Δεν ξέρεις ποιοί ν’ αυτοί και τι θυμίζουν
Μπάτσοι που κοιτάνε τη δουλειά τους

Αν και δε ξέρω τι ακριβώς είχαν στο μυαλό τους οι Ρόδες όταν έγραφαν τους στοίχουν αυτούς ξέρω όμως τι είχα εγώ στο μυαλό μου όταν το άκουγα πριν κάτι βδομάδες. Είναι περίεργο και όμορφο πώς το μυαλό αναζητά patterns στα οποία χώνεται, ταύτιζεται και δημιουργεί αναμνήσεις. Αν και ίσως δεν έχει καμία σχέση το έμμεσο νόημα για μένα εκείνη τη μέρα ο στοίχος τα έλεγε όλα…

¨Ολη μέρα τσάπισμα, καθάρισμα και τρέξιμο και εκείνη είχε τα γενέθλεια της και θα έβγαινε… Σίγουρα όταν τα χόρευε με τους φίλους τους εγώ ήμουν στη σκοπιά 2-4 μετά από μια μέρα καθαριοτήτων… Χορεύεις και οι στρατιώτες καθαρίζουν…

Είχαν πέρασει αρκετοί μήνες από τότε που ένας άλλος στοίχος είχε κάτσει πάλι γάντι

Δε θέλω να ‘μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί
Θέλω να μη θυμάμαι
κι ούτε να ξέρω πού θα πας και ποια είναι αυτή
Θέλω ένα όνειρο μονάχα να ‘ναι
κι όταν ξυπνήσω το πρωί να είσαι εκεί
για να μου πεις να μη φοβάμαι

Βέβαια δυστυχώς ή ευτυχώς θυμόμουν, έλλειψη νέων γνωριμιών (θηλυκών γιατί οι αρσενικοί στο στράτευμα περισσεύουν) ή πείσματος ότι έχω βρει αυτό που πρέπει. Διαπίστωσα πολλές φορές από φίλους μια μοιρολατρία και έναν εξορθολογισμό αλλά και την πρόταση δημιουργίας στρατηγικής για να την κατακτήσω… Μήπως στρατευόμαστε και χωρίς χακί;

Μπαίνουν όλα σε καλούπια και παίζονται στο Χρηματιστήριο συναισθημάτων. Γυναίκες υψηλού ρίσκου, χαμηλής απόδοσης, μακροπρόθεσμης ανταπόδοσης. βραχυπρόθεσμα αεριτζήδικα παιχνίδια; Τώρα που το σκέφτομαι έτσι δεν είναι ή μήπως γίναμε όλοι τόσοι ορθολογιστές, οφελιμηστές; Γιατί αρεσκόμαστε στο να κατηγορούμε;

Συνήθως πράττω σωστά. Σωστός στη δουλειά μου, στις σπουδές μου, στο θητεία μου, στην οικογενειά μου. Λίγα λάθη, αλλά ας κάνω εδώ το λάθος, βαρέθηκα να κάνω το σωστό, να μη στεναχωρηθώ, να μη ρήξω τα μούτρα μου.

λάθη στραβά και πάθη

μ’ έβγαλαν σωστό.

Ξημερώματα στο δρόμο

ρίχνω πετονιά

πιάνω τον εαυτό μου

και χάνω το μυαλό μου

Και τελικά έτσι έγινε και το Πάσχα η επανένωση μετά από τόσο καιρό έδωσε τόσα θετικά σημάδια, αλλά η πατρίδα καλούσε πίσω. Η εμμονή, τα λάθη (κατά τους συναισθηματικούς ανάλυτες), τα πάθη

φάνηκαν να ανταποδίδουν.

Βέβαια με το που γύρισα όλα έγιναν και καπνός φαινεται μάτια που δε βλέπονται εύκολα ξεχνιούνται και μάλλον οι αναλυτές και να είχαν δίκιο…

Όπως και να χει το Σάββατο βράδυ μέσα θα είμαι, σίγουρα θα μαζέψω σκουπίδια, αποτσίγαρα κλπ, σίγουρα θα βγει το βράδυ του Σαββάτου και στη σκοπια θα τραγουδώ “Χορεύεις και οι στρατιώτες καθαρίζουν“

Είστε κακός; Θέλετε να πλουτίσετε, να ζήσετε στη χλιδή και να αφήστε τους άλλους να πεθάνουν; Σας ευνοούν τα τρομοκρατικά σενάρια; Τελειώνει το φαί και κάηκε όλο το πετρέλαιο; Μην αγωνιάς και μην απελπίζεσαι μπορείς τώρα να αγοράσεις και εσύ παράγωγα τροφίμων και να βγεις κερδισμένος και μαζί bonus 1000 πεινασμένοι σε κάθε 10%. Διπλασίασε το κεφάλαιο σου και δώρο 100 πεθαμένοι Ινδοί και Αφρικάνοι, ξεκίνησε τη συλλογή σου ΤΩΡΑ!!

Δε με πιστεύετε;

Ναι για άλλη μια φορά αφού το παγκόσμιο κεφάλαιο έχασε τα λεφτά του παίζοντας στο αμερικάνικο real estate αλλά και το supreme δανεισμό ανακάλυψε το πετρέλαιο και εσχάτως την αγορά τροφίμων να βγάλουν τα σπασμένα. Ε ναι τι; Να είναι μόνα τους τα τρισεκατομύρια στις τράπεζες, να μην έχουν άλλα τόσα για παρέα; Και ο παραλογισμός των ανεξέλεγκτων αγορών συνεχίζεται. Οχι δε φταίει ο καπιταλισμός, ούτε η ελεύθερη αγορά, αντιθέτως φταίει το ολιγοπώλιο και η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων. Ας στον πλανήτη υπάρχουν 100$, χρημαστιστηριακά κινούνται 150 και αν χαθούν 10-15 τότε βλέπετε ποιοι την πληρώνουν. Από την άλλη καιρός να αναλογιστούμε το τι καταναλώνουμε στη Δύση. Στο στρατό πχ πετάμε όλο το φαί που μαγειρεύεται, όλα τα ψωμιά κλπ… Ηρθε καιρός να σοβαρετούμε. Αλήθεια γιατί κάθε φορά αγοράζουμε νέο μπουκάλι γάλα στο σουπερ μαρκετ και δε γεμίζουμε το ίδιο; Πάντα με ενοχλούσε η κατάναλωση, πολλές φορές νιώθω τύψεις αλλά σίγουρα είμαι μέρος του προβλήματος.

Ενα πολύ καλό άρθρο που εξηγεί την κατάσταση από τη Σώτη Τριανταφύλλου είναι αυτό

Επίσης διαβάστε και τα παρακάτω

The Reason Behind High Oil Prices
It’s not a supply crisis that explains the sharp spike in oil prices. It’s unregulated commodities markets and greed
by Ed Wallace

“One of the things I think is very important to realize is that the growth in the world oil consumption is not that strong.” —David Kelly, chief market strategist, J.P. Morgan Funds; The Washington Post, May 4, 2008

“…There is substantial evidence that the large amount of speculation in the current market has significantly increased [oil] prices.” —U.S. Senate Staff Report, The Role of Market Speculation in Rising Oil and Gas Prices, June 27, 2006

Covering Their Losses?Commodities have often been the refuge for investors who have lost money on equities or fixed-income investments. Moreover, the commodities rush today is not limited to oil; now we also have runaway food and feed prices. Could it be that all the financial losses on subprime mortgages, plus the anticipation that the option ARM mortgages about to reset could be an even bigger problem, combined with the huge losses in securities last year, are why investment money today is flooding into often unregulated commodities, where the demand pricing of the final goods is inelastic?

Consider this: You may not buy gasoline or even eat today, but by next Monday you’ll probably have to do both, no matter what it costs. Basically, besides enabling the Fed to bail out Wall Street and our banks again, every time you gas up or eat you may be paying investors to cover other financial losses. We know that investors can’t control their losses on mortgages, securities, or bad loans. But, demonstrably, if not restrained they can drive up the price of goods that we can’t get out of buying. Odds are, that’s what’s really been going on.

Αν και μεγάλωσα όχι σε ένα τόσο θεοσεβούμενο περιβάλλον η ελληνοχριστιανική μου παιδεία μέχρι και το λύκειο με έκανε να πιστεύω ότι η μαλακία είναι αμαρτία, ότι πρέπει αν κάνεις το σταυρό σου έξω από την εκκλησία και να πηγαίνω στους ναούς τουλάχιστον στις εορτές. Βέβαια και τότε είχα μια απέχθεια προς την εξουσιαστική δομή και τους κληρικούς. Μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον που οποιοδήποτε απόπειρα λογικής και κριτικής επί του Χριστιανισμού χτυπάει κάποια αρχέγονα αντακλαστικά αλλά επειδή ας πούμε ότι τα γονίδια των Ελ υπάρχουν μέσα ας θυμηθούμε ότι κάποιοι που μέναν εδώ πριν 2000 χρόνια πρεσβεύαν τον ορθό λόγο και την ελευθερία του πνεύματος.

Μετά πολλά κάφερα να απαγκριστρωθώ από το κατασκεύασμα και την πλάνε του Χριστιανισμού όπως και των σκοταδιστικών μονοθειστικών θρησκειών που πρεσβεύουν την πλάση με σκοπό τη δημιουργία του ανθρώπου, την ανωτερότητα και την εξουσία του ανθρώπου στο περιβάλλον (ιδού και τα αποτελέσμα ενώ οι ινδιάνικες θρησκείες βάζαν τον άνθρωπο στον ίδιο σκαλί με τη φύση), η κατωτερότητα της γυναίκας (έγινε από τα πλευρά και αυτή η πουτάνα φταίει που φάγαμε το μήλο). Τι να πρωτοπείς για το Χριστιανισμό, μερικά σημεία:

• Πρέπει να βαφτιστείς αλλιώς ένα νεογέννητο άσπιλο πλάσμα είναι μίασμα (έτσι έχει πει παπάς σε πατέρα που έφερε το βρέφος να διαβαστεί)
• Οι προγαμιαίες σχέσεις είναι πορνικές απλά κατά του έρωτα και της φύσης του
• Οι παρθένες είναι άγιες, οι ινδές θεότητες πάλι είναι σέξι κάνουν παρτούζες και οδηγούνται στη Νιρβάνα άλλωστε η αγαμησιά ξέρουμε τι προβλήματα χρησιμοποιεί
• Οι περισσότεροι άγιοι ήταν στρατιωτικοί που σφάξαν κόσμο
• Οι περισσότεροι στρατιωτικοί που σφάξαν, σφάζουν κόσμο είναι φανατικοί χριστιανοί
• ¨Οποιος δεν μαρτυρεί το Θεό θα κριθεί (σαν τον φαν κλαμπ του Θρύλου)
• Κάνε τη μαλακία και σε συγχωρούμε μετά π.χ. ο Pizarro Που έσφαζε εκατομύρια ινδιάνων μετά εξομολήγειτο
• Το τέλος του χρόνου και η γραμμική πορεία του χρόνου, αρχή και τέλος, οποιοσδήποτε σοβαρός φυσικός γελάει με τη γραμμικότητα αντίθετα Ταο, Βουδισμός, Ινδουισμός την απορρίπτουν
• Αποδοχή Παλαίας Διαθήκης, βρέχει ψωμί, σφάζουμε Φιλησταίους (νην Παλαιστίνιους), φίδια με δυναμείς και λοιπά
• Κάποτε τα ψωμιά πολλαπλασιαζόντουσαν και νεκροί που βρωμούσα αναστήθηκαν αλλά 1.000.000 παιδιά στο Ιράκ μάλλον τώρα δεν εξυπηρετούν το σκοπό του Κυρίου τότε θέλαμε ρουσφέτια μάλλον
• Μετά θάνατον ζωή, το κλασσικό κατασκεύασμα, υποσχόμαστε στον κοσμάκη ζωή. Ο θάνατος είναι κάτι που φοβίζει γέμισε τον ελπίδες και κάνε τον στη ζωή του να ετοιμάζεται να πεθάνει. Ζήσε ετοιμοθάνατος
• Αν ο Χριστός θανατωνόταν το 1976 ας πούμε στις εκκλησίες πάνω θα είχαμε αντί Σταυρό ηλεκτρικές καρέκλες

Σαν καλοί Χριστιανοί Στρατιώτες κάθε μήνα μας αγιάζουν άλλωστε σταυρός και όπλα πάνε μαζί, και τα 2 σκοτώνουν. Μου ήρθε να κάνω εμερό. Ιεραρχία, μπροστά οι εκλεκτοί και όλοι προσοχή.

Νίκα τοις βασιλεύσοι (πάντα οι απο πάνω)

Κατα βαρβάροις μενόμενοι(όσοι δεν μας πιστεύουν εχθροι, να πεθάνουν οι άπιστοι)

Ειρηνική θρησκεία και αγάπη ε; I don t think so… άλλωστε η Χούντα, ο Φράνκο, ο Μπατίστα, ο Χίτλερ, ο Μπους όλοι χριστιανόπουλα ήταν και η εκκλησία σύσσωμη πίσω τους…

Ο Θεός να μας φυλάει από τους Χριστιανούς (και τους Μουσουλμάνους και τους λοιπούς δογματικούς)

Άλλωστε να σαι Χριστιανός σημαίνει ότι πιστεύεις σε ένα δόγμα, άρα είσαι δογματικός σε κάτι που ότως ή άλλως η ανώτερη δύναμη δε μπορεί να τη συλλάβει το πεπερασμένο μυαλό μας παρόλαυτα ένα βιβλίο μπορεί να μας πει τι είναι Θεός και τι θέλει. Καλά κρασία… μάλλον για αυτό κοινωνούμε

Απολαύστε Pat Condell

Έτσι τελειώνει το πρώτο κομμάτι εν ονόματι Κιούμπρικ του τελευταίου δίσκου των Ροδών. Απλά μέσα σε 10 λέξεις αποτυπώνει όλα όσα θα ήθελε ο καθημερινός μέσος αστός ας και αν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει.

Έχοντας βγει εδώ και κάμποσο καιρό από τη φοιτητική αμέλια και τα παιδικά χρόνια και όντας αποστασιοποιημένος λόγω της ύψιστης υπηρεσίας στη μητέρα πατρίδα φυλάγοντας τοίχους, τρώγοντας χαλούμια και κάνοντας blogging συχνά στη σκοπιά σκοπεύω τους φίλους μου μέσα από το πανάκριβο κινητό.

Ως επί το πλείστον τα παράπονα συνοψίζονται στα 3 παραπάνω αλλά συνήθως λείπει το ένα, τουτέστιν:

• έχει αγάπη και λίγα φράγκα αλλά όχι χρόνο (κλασσικό λαικό παιδί)
• έχει φράγκα και χρόνο αλλά όχι άγαπη (κληρονόμος, επιχειρηματίας, γίος του ξαπλόπουλου, απόφοιτος ΤΣΕΑ)
• έχει αγάπη και χρόνο αλλά όχι φράγκα (μάλλον φοιτητής)

* ΤΣ.Ε.Α = Τσίμπα Ενα Αρχίδι

Η παραπάνω τεκμηρίωση είναι 100% αληθής και ακριβής καθώς ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και αυτές οι σκέψεις γίναν ακριβώς την ώρα που ήμουν στα Σκόπια δηλαδή σκοπιανός. (αρκέτα με τις μαλακίες)

Δυστυχώς παραπονιόμαστε, διαρκώς και όσο μεγαλώνουμε φαίνεται να έχουμε και πιο συχνή και πιο έντονη περίοδο ακόμα και οι άντρες. Αναλύσεις επί αναλύσεων και περνάνε οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια με αναλύσεις, κατηγορίες, κατάρες αλλά χωρίς ποτέ να επικεντρωνόμαστε στον εαυτό. Δυστυχώς φίλοι μόνοι ερχόμαστε μόνοι φέυγουμε και όσο και ατομικιστικό και αν ακούγεται θα πρέπει να έχουμε στο κέντρο τον εαυτό μας, όχι εγωκεντρικά αλλά να αλλάζουμε πάντα τον εαυτό μας και μέσα από αυτήν την αλλάγη να πορευόμαστε. Όπως αναφέρεται στο Μεγάλο Τάο “να είσαι σταθερός σα το βράχο και ευέλικτος σαν το ποτάμι”. Πού κολλάνε αυτά; Πιστεύω ότι είμαστε εξαιρετικά κακομαθημένοι, σίγουρα δεν ζούμε την καλύτερη εποχή αλλά ποια ήταν καλύτερη; Σίγουρα τα παιδικά χρόνια σε μια επαρχιακή πόλη του 80 … Αλλά τέτοιες πόλεις ακόμα μας περιμένουν… Αλλά και να μπορούμε να πάμε όλοι λέμε: και τι να κάνουμε εκεί; Άρα κάποιος κάθεται π.χ. στην Αθήνα επείδη στη Σπάρτη π.χ. δεν έχει επιλογές. Μετά όμως δε πρέπει να γκρινιάζει για την Αθήνα γιατί επιλογή του ήταν να μείνει εκεί. Αν και φαίνεται λίγο ασύνδετο το παράδειγμα σκεφτείτε πόσες φορές παραπονιόμαστε για επιλογές μας!

Κυνηγάμε καριέρα, γκρινιάζουμε για τις πολλές ώρες δουλειές

Θέλουμε γκόμενα με φιδίσιο κορμί (και αγελαδινό βλέμμα) και εμείς έχουμε κορμί χοιρινό

Θέλουμε ρομαντισμούς, αγάπη, στοργή και προδερμ και είμαστε δήθεν και ξυνοί

Θέλουμε λεφτά αλλά περιμένουμε να μας τα δώσουν

Αγαπητοί αναγνώστες όποιος θέλει ομελέτα ας σπάσει αυγά (η μαγκιά να βρεις αυγο στρουθοκάμηλου, μια και έξω)

Ίσως τελικά λίγη αγάπη, λίγος χρόνος και λίγα φράγκα δεν είναι είναι τόσο μακριά… (αν είναι αρκετά, που και αυτά τα λίγα είναι πάρα μα πάρα πολλά για αρκετά δισεκατόμυρια ανθρώπων στον πλανήτη)

Δε βρήκα το Κίουμπρικ αλλά δείτε αυτό